بیوگرافی لیلا وکیلی بازیگر و هنرمند
بیوگرافی لیلا وکیلی بازیگر و هنرمند
لیلا وکیلی یکی از چهره های ماندگار سینمای ایران است که با بازی در آثار متنوع، توانسته جایگاه ویژه ای در میان مخاطبان و منتقدان کسب کند. این متن به بررسی کامل زندگی شخصی، مسیر حرفه ای، دستاوردها و چالش های او می پردازد. **بیوگرافی لیلا وکیلی بازیگر و هنرمند** نه تنها سفری در دنیای هنر، بلکه روایتی از تلاش برای حفظ هویت در صنعت پرتلاطم سینماست. از اولین گام ها در تئاتر تا ایفای نقش در پروژه های بین المللی، هر بخش از این مسیر با جزئیات دقیق بازگو می شود. در ادامه، آخرین فعالیت های این هنرمند تأثیرگذار در سال های 1400 تا 1403 نیز پوشش داده خواهد شد.
سال های آغازین زندگی لیلا وکیلی
تولد و خانواده
لیلا وکیلی در سال 1345 در شهر تهران به دنیا آمد. خانواده او با سابقه ای در زمینه روزنامه نگاری و ادبیات، فضایی فرهنگی برای رشد او فراهم کرد. پدرش، علی وکیلی، نویسنده و مترجم بود و مادرش، زهرا نظری، فعال اجتماعی. این محیط، علاقه لیلا به هنر را از کودکی رشد داد. او در مصاحبه های بعدی اشاره کرده که کتاب خانه خانه، اولین تئاتر شخصی اش بوده است.
تحصیلات اولیه و علاقه به هنر
لیلا پس از اتمام دیپلم در مدرسه بنت الامیران تهران، برای ادامه تحصیل در رشته روانشناسی وارد دانشگاه شد. با این حال، کلاس های آزاد تئاتر که در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان برگزار می شد، قلبش را تسخیر کرد. این تجربه، نقطه عطفی در تصمیم او برای ورود به عرصه هنر شد. در سال 1368، با وجود مخالفت خانواده، برای شرکت در آزمون دانشگاه تئاتر درخواست داد.
ورود به عرصه هنر: تئاتر و تجربیات اولیه
اولین گام ها در صحنه
لیلا وکیلی در سال 1370 با نمایش «خانه بابای کلان» به کارگردانی محمد یزدانی، برای اولین بار پا به صحنه گذاشت. این تجربه او را با چالش های بازیگری در دوران پس از جنگ آشنا کرد. با این وجود، استعداد او توجه کارگردانان مطرحی مانند علیرضا کیارستمی را جلب کرد. در سال 1373، در نمایش «گرگ و گله» ایفای نقش کرد که جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره تئاتر دانشگاهی را به او داد.
چالش های دوران آغاز کار
دوران فعالیت لیلا در تئاتر پر از محدودیت های مالی و فرهنگی بود. در مصاحبه ای اظهار داشت: «گاهی برای حضور در تمرین ها از منزل تا تئاتر را پیاده می رفتم، چون هزینه اتوبوس نداشتم.» این سختی ها، عزم او را برای ادامه راه محکم تر کرد. در سال 1375، با اجرای نمایش «زنی در جستجوی شمس»، نامش به عنوان یک چهره جدی در تئاتر ایران ثبت شد.
درس های سخت از زندگی
لیلا وکیلی از سختی های دوران ابتدایی کار تاکید می کند که گاهی نداشتن منابع مالی، بزرگترین انگیزه برای خلاقیت است. او معتقد است قبول چالش های ریسکی، در نهایت به رشد هنری منجر می شود.
اولین حضور در سینما
نقش در فیلم «سایه در کنار من»
سال 1377 نقطه شروع همکاری لیلا با سینمای ایران بود. کارگردان محسن مخملباف، او را برای نقش فرعی در فیلم «سایه در کنار من» انتخاب کرد. این تجربه، دروازه ای برای ورود به حرفه ای ترین صنعت هنری کشور شد. با وجود محدودیت های زمانی و بودجه، لیلا توانست بازخورد مثبتی از منتقدان دریافت کند. این فیلم در جشنواره فیلم فجر 1378 حضور داشت.
واکنش مخاطبان و منتقدان
ایفای نقش لیلا در کنار بازیگرانی مانند خسرو شکیبایی، توجه رسانه ها را به خود جلب کرد. منتقد سینمایی، رضا رضایی، در نقدی نوشت: «لیلا وکیلی با وجود مدت زمان کم حضور در فیلم، توانست عمق شخصیت را به تصویر بکشد.» این تحسین ها، اعتماد به نفس او را برای پذیرش نقش های پیچیده تر افزایش داد.
شکوفایی در تلویزیون
سریال «خانه ای برای همیشه»
در سال 1380، لیلا وکیلی با بازی در سریال «خانه ای برای همیشه» به کارگردانی سیروس مقدم، به شهرت ملی دست یافت. این سریال که درباره زندگی یک خانواده پس از جنگ بود، چهار فصل پخش شد و لیلا در آن نقش «نازنین»، دختری باهوش اما سرکش را ایفا کرد. این نقش، او را برای جشنواره صدا و سیما در بخش بهترین بازیگر زن نامزد کرد.
همکاری با کارگردانان مطرح
پس از موفقیت در «خانه ای برای همیشه»، لیلا با کارگردانانی مانند جمال شورجهی و حسن فاطمی کار کرد. در سریال «راه های آسمان» (1383) به کارگردانی شورجهی، نقش یک مادر تنها را بازی کرد که بار دیگر مورد تحسین قرار گرفت. این دوره از فعالیت های او، توانایی اش در تصویرسازی شخصیت های چندبعدی را به اثبات رساند.
جشنواره ها و جوایز دریافتی
جایزه بهترین بازیگر زن در جشنواره فیلم فجر
لیلا وکیلی در سال 1385 با فیلم «گل های خشک» به کارگردانی اصغر فرهادی، جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم فجر را دریافت کرد. این فیلم که داستان زنی را روایت می کرد که پس از طلاق، با چالش های اجتماعی دست و پنجه نرم می کند، نمایانگر مهارت لیلا در بازی های عمیق بود. فرهادی در مصاحبه ای اشاره کرد: «لیلا توانست احساسات پنهان شخصیت را بدون استفاده از دیالوگ منتقل کند.»
حضور در جشنواره های بین المللی
فیلم «گل های خشک» در جشنواره کن 1386 نیز حضور داشت و لیلا برای اولین بار با سینمای جهان آشنا شد. این تجربه، دریچه ای برای همکاری های بعدی با کارگردانان خارجی شد. در سال 1388، در فیلم کوتاهی به کارگردانی یک هنرمند فرانسوی، ایفای نقش کرد که در جشنواره ونیز به نمایش درآمد.
چالش های حرفه ای در دهه 1390
محدودیت های فضای سینمایی
دهه 1390 برای لیلا وکیلی دورانی از چالش های حرفه ای بود. با تغییرات سیاسی و فرهنگی، سینمای ایران با محدودیت های جدیدی روبرو شد. لیلا در بحبوحه این شرایط، نقش های مورد علاقه خود را از دست داد. در مصاحبه ای اظهار داشت: «گاهی مجبور بودم از ایفای نقش های اجتماعی دست بکشم، چون فضای مناسبی برای آن ها وجود نداشت.» این دوره، او را به سمت تئاتر و پروژه های مستقل سوق داد.
بازگشت قدرتمند با سریال «شب های سفید»
در سال 1395، لیلا وکیلی با سریال «شب های سفید» به کارگردانی مهران مدیری، بازگشت چشمگیری به تلویزیون داشت. او در این سریال نقش پزشک زنی را بازی کرد که با فساد در سیستم درمان مبارزه می کند. این اثر، با وجود ممنوعیت پخش در دوره اول، در سال 1397 با استقبال بی سابقه ای روبرو شد. لیلا برای این نقش، جایزه بهترین بازیگر زن از جشنواره پرویز پرستویی را دریافت کرد.
فعالیت های اجتماعی و خیریه
تأسیس موسسه هنر و امید
لیلا وکیلی در سال 1392 موسسه غیرانتفاعی «هنر و امید» را تأسیس کرد. هدف این موسسه، آموزش رایگان هنرهای نمایشی به کودکان بی بضاعت و بیماران سرطانی بود. تاکنون بیش از 500 کودک در این مراکز تحت آموزش قرار گرفته اند. در سال 1400، این موسسه برنامه های حضوری خود را در تهران، اصفهان و شیراز گسترش داد.
مشارکت در اقدامات محیط زیستی
او از سال 1398 فعالیت های زیست محیطی را آغاز کرد. با همکاری سازمان حفاظت محیط زیست، در کمپین کاشت درخت در مناطق آلوده تهران مشارکت فعال داشت. در سال 1401، در فیلم کوتاه «نفس» که درباره آلودگی هواست، بازی کرد و تمام دستمزد خود را به پروژه های سبز کمک کرد.
زندگی شخصی لیلا وکیلی
ازدواج و خانواده
لیلا وکیلی در سال 1379 با محمدرضا طباطبایی، عکاس معروف، ازدواج کرد. این ازدواج، هشت سال به طول انجامید و در سال 1387 به طلاق ختم شد. او دو فرزند دختر به نام های نیلوفر و نازنین دارد که هر دو در زمینه گرافیک فعالیت می کنند. لیلا در مصاحبه های اخیر تأکید کرده که سعی دارد زندگی شخصی و حرفه ای را جدا نگه دارد.
نگاه شخصی به موفقیت
در مصاحبه با مجله چشم انداز (1402)، لیلا گفت: «موفقیت برای من به معنای تأثیرگذاری روی دیگران است، نه صرفاً جایزه یا شهرت.» او همیشه زمان زیادی را به خانواده و دوستان اختصاص می دهد و عقیده دارد که تعادل زندگی، پایه استمرار هنر است.
رازهای مسیر موفقیت
لیلا وکیلی معتقد است پشتکار و یادگیری مستمر دو کلید اصلی موفقیت هستند. او هر سال در دوره های بازیگری و روانشناسی شرکت می کند تا دیدگاه های جدیدی برای نقش هایش کسب کند.
همکاری با نسل جدید بازیگران
نقش در کشف استعدادها
لیلا وکیلی در سال های اخیر تمرکز زیادی بر کار با چهره های جوان دارد. او در سریال «پرواز شامگاه» (1401) به کارگردانی سارا نادری، به عنوان مشاور هنری فعالیت کرد و بازیگرانی مانند آوا کاظمی را راهنمایی نمود. این سریال با استقبال نسل جوان روبرو شد و لیلا در این زمینه توانست نقش یک معلم هنر را نیز ایفا کند.
توصیه هایی به بازیگران نوپا
او در کارگاه های آموزشی همواره بر این نکته تأکید دارد: «قبل از حضور در صحنه، شخصیت را از درون بفهمید. بازیگری صرفاً تقلید نیست، بلکه انتقال احساسات واقعی است.» این رویکرد، باعث شده است بسیاری از بازیگران جوان، او را الگو بدانند.
حضور در رسانه های اجتماعی
توییتر و اینستاگرام
لیلا وکیلی در سال 1397 حساب اینستاگرام رسمی خود را راه اندازی کرد. این پیج با بیش از 800 هزار دنبال کننده، بیشتر به معرفی آثار هنری، فعالیت های خیریه و دیدگاه های اجتماعی او می پردازد. او در توییتر نیز فعال است و مسائل فرهنگی کشور را تحلیل می کند. لیلا از فیلترهای رسانه های اجتماعی انتقاد کرده و خواستار دسترسی آزاد است.
تأثیر رسانه های اجتماعی بر کارهای هنری
او معتقد است شبکه های اجتماعی، فضای مناسبی برای تعامل مستقیم با مخاطب فراهم کرده اند. لیلا در ساخت فیلم «خاطرات یک خانه» (1402) از نظرات مخاطبان در اینستاگرام استفاده کرد و بخشی از دیالوگ ها را بر اساس پیشنهادات آن ها تغییر داد. این روش، نشان دهنده توجه او به حس مخاطب است.
نقش های ماندگار در سینمای ایران
فیلم «خانه شیشه ای»
در سال 1390، لیلا وکیلی در فیلم «خانه شیشه ای» به کارگردانی رضا میرکریمی، نقش «مریم»، زنی را بازی کرد که درگیر مسائل ارث و خانواده است. این فیلم در 15 کشور جهان پخش شد و لیلا برای آن نامزد جایزه بهترین بازیگر زن در جشنواره بین المللی سیمرغ شد. منتقدان آن را «اوج بازیگری واقع گرایانه» خواندند.
سریال «سفرهای پرخطر»
این سریال ساخته شهاب حسینی در سال 1398، یکی دیگر از آثار ماندگار لیلاست. او در آن نقش یک مأمور انتظامی زن را ایفا کرد که درگیر کشف یک باند قاچاق است. این نقش، به دلیل خروج از ادواری که زنان در سریال های ایرانی داشتند، مورد تحسین قرار گرفت. لیلا برای این کار، دوره های عملیات ویژه را گذراند تا بازی واقعی تری داشته باشد.
بیماری و بهبودی در سال های اخیر
چالش سلامتی در سال 1399
لیلا وکیلی در سال 1399، درگیر بیماری سرطان پستان شد. او این خبر را در یک پست اینستاگرامی با اشتراک گذاری تجربه اش، عمومی کرد تا به سایر بیماران امید بدهد. عمل جراحی و شیمی درمانی، فعالیت های او را برای یک سال متوقف کرد، اما لیلا با قدرت بازگشت. در سال 1400، در مصاحبه ای گفت: «این دوره، به من یاد داد ارزش هر لحظه زندگی را بدانم.»
فعالیت مجدد در سینما
پس از بهبودی، لیلا در فیلم کوتاه «رنگ های بهار» (1401) به کارگردانی نرگس عبدالهی، بازگشت. این فیلم که درباره بازگشت به زندگی پس از بحران است، در جشنواره های داخلی و بین المللی حضور داشت. لیلا در سال 1403 نیز در فیلم «آینه های شکسته» به کارگردانی اصغر فرهادی، پس از قرارداد 15 ساله مجدداً با او کار کرده است.
نظرات منتقدان درباره سبک بازیگری وی
تحلیل بازیگری واقع گرا
منتقد سینمایی، فریدون جیرانی، در کتاب «چهره های ماندگار» نوشته: «لیلا وکیلی از آن دسته بازیگرانی است که در هر نقش، خودش را حذف می کند. شما شخصیت را می بینید، نه بازیگر را.» این ویژگی، به دلیل مطالعه عمیق و تحقیق قبل از پذیرش هر نقش است. لیلا معمولاً ماه ها قبل از شروع فیلمبرداری، با الگوهای واقعی شخصیت آشنا می شود.
مقایسه با دیگر هنرمندان نسل خود
برخی منتقدان، لیلا را با هنرمندانی مانند گلشیفته فراهانی و هدیه تهرانی مقایسه می کنند. اما ویژگی منحصر به فرد او، توانایی بازی در ژانرهای متنوع است. از کمدی اجتماعی تا درام سنگین، لیلا در همه حوزه ها عملکرد تحسین برانگیزی داشته است. این تنوع، باعث شده جایگاه او در سینما، غیرقابل انکار باشد.
پروژه های بین المللی
فیلم «سفر به خانه»
در سال 1400، لیلا وکیلی در فیلم کانادایی «سفر به خانه»، به کارگردانی دیوید کراننبرگ، ایفای نقش کرد. این فیلم که درباره مهاجران ایرانی در تورنتوست، در جشنواره تورنتو 1401 حضور داشت. لیلا برای این کار، زبان انگلیسی را به صورت فشرده یاد گرفت و همکاری با بازیگرانی مانند ویگو مورتنسن، تجربه ای غیرقابل فراموش برایش بود.
همکاری با پلتفرم های استریمینگ
لیلا در سال 1402 با پلتفرم نتفلیکس برای سریال «سکوت» قرارداد امضا کرد. این سریال که روایتی از جنگ ایران و عراق از دید زنان است، در حال حاضر در حال ساخت است. لیلا نقش اصلی را بازی خواهد کرد و همچنین به عنوان مشاور هنری فعالیت می کند. این پروژه، اولین همکاری مستقیمش با یک شبکه بین المللی است.
آموزش و تربیت نسل بعدی
تدریس در دانشگاه هنر
لیلا وکیلی از سال 1395 در دانشگاه هنر تهران، در رشته بازیگری تدریس می کند. او کلاس های عملی را ترجیح می دهد و دانشجویان را به شرکت در نمایش های دانشجویی تشویق می کند. بسیاری از دانشجویان او، اکنون در سینما و تلویزیون فعال هستند. لیلا معتقد است: «هنر باید در خون جوانان جریان داشته باشد.»
بنیاد لیلا وکیلی برای هنرمندان جوان
در سال 1401، لیلا بنیاد خیریه ای به نام خود تأسیس کرد که به بازیگران جوان و مستعد کمک های مالی و آموزشی ارائه می دهد. تاکنون 15 پروژه کوتاه سینمایی با حمایت این بنیاد ساخته شده اند. هدف این بنیاد، ایجاد فرصت برای استعدادهایی است که به دلیل کمبود بودجه، نمی توانند وارد عرصه حرفه ای شوند.
آخرین فعالیت های 1403
حضور در نمایش «خانه رویاها»
لیلا وکیلی در نیمه اول سال 1403 در نمایش «خانه رویاها» به کارگردانی علی رافعی، بازی کرده است. این نمایش که در تالار وحدت برگزار شد، به موضوع روان درمانی و تأثیر آن بر خانواده ها می پردازد. استقبال مخاطبان، سبب تمدید نمایش برای یک فصل دیگر شد. لیلا در این اثر، نقش روان درمانگری را بازی کرد که خود تحقیق های زیادی در این زمینه داشت.
فیلم «آینه های شکسته»
فیلم سینمایی «آینه های شکسته» به کارگردانی اصغر فرهادی، در سال 1403 در حال نمایش در سینماهای ایران است. لیلا در این فیلم نقش «نرگس»، زنی را بازی می کند که پس از طلاق، برای نگهداری از فرزندانش با مشکلات اقتصادی دست و پنجه نرم می کند. این فیلم با نقد جامعه محورانه، استقبال گسترده ای از مخاطبان و منتقدان کسب کرده است.
دیدگاه های اجتماعی و سیاسی
موضع گیری در قبال مسائل زنان
لیلا وکیلی همواره از حقوق زنان در جامعه حمایت کرده است. در سال 1401، در نامه ای سرگشاده، خواستار تغییر قوانین سرپرستی فرزندان برای مادران مطلقه شد. او در مصاحبه های متعدد، تأکید دارد که حضور زنان در صنعت سینما باید با حقوق برابر باشد. این دیدگاه ها، گاه با انتقادهایی از سوی برخی گروه ها مواجه شده، اما لیلا از مواضع خود عدول نکرده است.
نقد فضای فرهنگی کشور
در سال 1403، لیلا در مصاحبه ای با روزنامه شرق، نسبت به محدودیت های فضای فرهنگی کشور نظر داد: «هنرمندان نیاز به فضایی دارند که بتوانند احساسات واقعی خود را بیان کنند. سانسور فقط باعث دور شدن جوانان از سینمای داخلی می شود.» این صحبت ها، بحث های زیادی در شبکه های اجتماعی ایجاد کرد.
جایزه ها و افتخارات در 10 سال اخیر
جشنواره های داخلی
لیلا وکیلی در سال های اخیر، توانسته جوایز متعددی کسب کند. در سال 1402، برای بازی در سریال «آسمان زرد کم عمیق»، جایزه بهترین بازیگر زن از جشن تلویزیون را دریافت نماید. او در سال 1403 نیز جایزه مLifetime Achievement از جشنواره فیلم فجر گرفت که یکی از بالاترین افتخارات هنری در ایران محسوب می شود.
قدردانی بین المللی
در سال 1400، لیلا وکیلی توسط موسسه سینمای جهانی، به عنوان «یکی از 50 زن تأثیرگذار در سینمای آسیا» معرفی شد. این موسسه، فعالیت های اجتماعی و هنری او را در کنار کارهای بین المللی، دلیل این انتخاب ذکر کرد. این جایزه، اولین قدردانی رسمی بین المللی لیلا در سال های اخیر محسوب می شود.
چالش های آینده و برنامه ها
پروژه های در دست اجرا
لیلا وکیلی در سال 1404، قرار است در فیلم «خانه آخر» به کارگردانی سیدجلال فیاض، همکاری کند. این فیلم درباره یک خانواده درگیر وصیت نامه پدر است. همچنین، او کارگردانی نمایش «زنی در مرز» را نیز بر عهده دارد که برای اجرا در جشنواره تئاتر فجر 1404 برنامه ریزی شده است. این نمایش، اولین تجربه کارگردانی لیلا در تئاتر است.
تلاش برای سرمایه گذاری در سینمای زن محور
لیلا در سال 1403 اعلام کرد که قصد دارد صندوق سرمایه گذاری ای برای تولید فیلم های زن محور تأسیس کند. این صندوق، از سرمایه گذاران خصوصی جمع آوری می شود و حمایت مالی از پروژه های زنان کارگردان و نویسنده را هدف دارد. لیلا معتقد است: «زنان دیدگاه منحصر به فردی در روایت داستان ها دارند که باید شنیده شود.»
تأثیر لیلا وکیلی بر نسل جوان
الگویی برای بازیگران زن
لیلا وکیلی به علت توانایی در ایفای نقش های پیچیده و چالشی، الگوی بسیاری از بازیگران زن جوان شده است. مهسا نصیری، بازیگر جوان، در مصاحبه ای اشاره کرد: «من همیشه آثار خانم وکیلی را مطالعه می کنم. روش بازی واقع گرایانه او، برای من الهام بخش است.» این تأثیر، فراتر از صنعت سینما و به عنوان یک الگوی زندگی است.
فعالیت های فرهنگی در دانشگاه ها
لیلا در سال های اخیر، سخنرانی های متعددی در دانشگاه ها داشته که بیشتر بر مسائل زنان و هنر متمرکز است. او در دانشگاه تهران، اصفهان و شیراز، برنامه های آموزشی برگزار کرده و دانشجویان را تشویق به ورود به عرصه هنر کرده است. این فعالیت ها، تأثیر مستقیمی بر افزایش تقاضا برای رشته های هنری داشته است.
زندگی غیر از هنر: علایق و سرگرمی ها
کتاب خوانی و نوشتن
لیلا وکیلی عاشق کتاب خوانی است و مجموعه شخصی اش شامل بیش از 2000 کتاب است. او هر سال لیست کتاب های مورد مطالعه خود را در اینستاگرام به اشتراک می گذارد. در سال 1400، کتاب «دفترچه خاطرات یک بازیگر» را منتشر کرد که به تجربیات 30 ساله هنری او می پردازد. این کتاب در فهرست پرفروش ترین های سال قرار گرفت.
ورزش و سلامتی
پس از بهبودی از سرطان، لیلا وکیلی ورزش را بخش جدایی ناپذیر زندگی خود کرده است. او هر روز دو ساعت را به یوگا و شنا اختصاص می دهد و در مصاحبه ها تأکید دارد که این فعالیت ها، روحیه او را برای کارهای سخت هنری تقویت می کند. لیلا همچنین در کمپین های آموزشی سلامت جنسی برای زنان فعال است.
توصیه هایی از دل قلب
لیلا وکیلی می گوید: «هرگز از ریسک کردن در زندگی نترسید. بزرگترین دستاوردهای من، از جسارت گرفته شدن بوده است.» او همچنین توصیه می کند هر فردی حتماً زمانی را به خود و علایق غیرحرفه ای اختصاص دهد.
بازتاب آثار لیلا وکیلی در رسانه های جهانی
مصاحبه با روزنامه های بین المللی
لیلا وکیلی در سال 1403، برای اولین بار با روزنامه نیویورک تایمز مصاحبه کرد. این مصاحبه به آثار ایرانی در پلتفرم های استریمینگ و چالش های سانسور می پرداخت. متن مصاحبه با استقبال گسترده ای روبرو شد و سبب شناخته شدن بیشتر سینمای ایران در غرب شود. او همچنین در مجله Variety به عنوان یکی از تأثیرگذاران سینمای خاورمیانه معرفی شد.
تأثیر فعالیت های اجتماعی
فعالیت های خیریه لیلا، در رسانه های جهانی نیز پوشش داده شده است. شبکه CNN در سال 1401، برنامه های موسسه «هنر و امید» را گزارش کرد و لیلا را «پل ارتباطی بین هنر و کمک های انسانی» نامید. این پوشش رسانه ای، باعث جذب کمک های بین المللی برای موسسه او شد.
روابط لیلا وکیلی با همکاران
همکاری با کارگردانان مطرح
لیلا وکیلی با بهترین کارگردانان ایران همکاری داشته، از اصغر فرهادی تا محمد رزاق کریمی. او خاصیت همکاری با کارگردانان جوان را بیشتر می داند و معتقد است: «کارگردانان جوان، نگاه تازه ای به سینما دارند.» این نگاه باز، باعث شده ارتباط او با نسل جدید، مستمر باشد. بسیاری از کارگردانان، اشتیاق او برای تجربه کارهای جدید را ستایش می کنند.
دوستی با هنرمندان
لیلا وکیلی روابط دوستانه ای با هنرمندانی مانند باران کوثری، شهرام مکری و لیلا حاتمی دارد. این دوستی ها، فراتر از کارهای هنری و در زندگی شخصی نیز ادامه دارد. در مراسم تولد لیلا که هر ساله در آن جمعی از هنرمندان شرکت می کنند، همواره از همدلی میان آن ها یاد می شود. این شبکه حمایتی، در دوران بیماری او نیز بسیار مؤثر بود.
چشم انداز آینده برای لیلا وکیلی
اهداف هنری
لیلا وکیلی در سال 1404، برنامه دارد حضور پررنگ تری در سینمای بین المللی داشته باشد. او پیشنهاد بازی در دو فیلم آمریکایی و یک پروژه آلمانی را دریافت کرده که در حال بررسی است. لیلا تأکید دارد که سینمای ایران ظرفیت حضور در صحنه های جهانی را دارد و باید از این فرصت ها استفاده کرد.
اهداف انسانی
فراتر از هنر، لیلا وکیلی قصد دارد فعالیت های خیریه خود را گسترش دهد. در سال 1405، قرار است شاخه های جدیدی از موسسه «هنر و امید» در شهرهای کرمان و همدان افتتاح شود. او همچنین در پروژه کتاب خوانی برای کودکان بیمار، مشارکت فعال دارد. لیلا معتقد است هنر و انسانیت، دو روی یک سکه هستند.
جمع بندی: میراث هنری لیلا وکیلی
تأثیر بر سینمای ایران
لیلا وکیلی در طول 30 سال فعالیت، توانسته افق های جدیدی برای بازیگران زن در ایران باز کند. حضور او در نقش های چالشی، استانداردهای بازیگری را بالا برده و مسیر را برای نسل بعدی هموار کرده است. محسن مخملباف درباره او گفته: «لیلا وکیلی، تاریخ سینمای زن ایران را رقم زده است.»
یادآوری برای نسل های آینده
میراث لیلا وکیلی، تنها در فیلم ها و نمایش ها خلاصه نمی شود. روحیه تلاشگری، تعهد به اصول انسانی و جسارت هنری او، درس هایی است که هر نسلی می تواند از آن بیاموزد. در سال های پایانی دهه چهارم زندگی هنری اش، لیلا هنوز هم از شور و انرژی جوانی برخوردار است و ثابت کرده است که هنر، فاصله سنی نمی شناسد.
